Hulpverlening bij rampen
Bij ramp of oorlog schiet eerst de rodekruisvereniging van het land zelf in actie.
In grote nood krijgen hun hulpacties bovendien ruggensteun van de andere rodekruisverenigingen
en het Internationale Rode Kruis. Alle rodekruisverenigingen hebben dus hun eigen
werking, maar zijn ook solidair met elkaar. Om al die wereldwijde hulpacties in
goede banen te leiden, heeft de Internationale Rodekruis-en Rodehalvemaanbeweging
drie componenten.
De nationale rodekruis- en rodehalvemaanverenigingen
De ruim 176 nationale verenigingen organiseren in eigen land diverse acties voor
mensen in nood. Als neutrale hulpverleners staan zij in geval van oorlog in hun
land de medische diensten van het leger bij. In grote nood, bij ramp en oorlog helpen
de verschillende landen elkaar door het zenden van financiële steun, personeel of
hulpgoederen. Het Rode Kruis is ook solidair in het ondersteunen van duurzame ontwikkeling
en rampenpreventie.
De Internationale Federatie van rodekruis- en rodehalvemaanverenigingen
De Internationale Federatie verleent over de hele wereld hulp bij grote natuurrampen
en massale vluchtelingenstromen. Zij is actief en coördineert de internationale
hulp in gebieden waar geen conflicten zijn. Als overkoepelende organisatie van alle
rode-kruis-verenigingen ondersteunt zij hen, zowel bij de uitbouw van hun hulpverlening
als bij de heropbouw na een ramp. Waar nodig helpt de Internationale Federatie de
plaatselijke rodekruisverenigingen verder uit te bouwen en te versterken. Want hoe
sterker het Rode Kruis ter plaatse, des te beter het opgewassen is tegen de gevolgen
van rampen of andere noden.
Het Internationale Rodekruiscomité
Het Internationale Rodekruiscomité is een onafhankelijke en neutrale instelling
die hulp en bescherming biedt aan slachtoffers van gewapende conflicten. Het coördineert
ook de internationale rodekruishulp in conflictgebieden. Te midden van het oorlogsgeweld
zorgen de rodekruismedewerkers voor voedsel, opvang, medische hulp... Ze sporen
vermisten op. Zorgen ervoor dat familieleden met elkaar in contact kunnen blijven.
Ze bezoeken gevangenen. Daarnaast verspreiden ze ook informatie over het Internationaal
Humanitair Recht aan de strijdkrachten en de bevolking.